Niet zo… maar zo 1: Bij het oversteken

Lees voor met webReader

Het is een gouden regel een blinde altijd eerst te vragen of men hem mag of kan helpen, alvorens dit te doen … Op die manier Iaat U merken dat U zijn persoonlijke vrijheid respecteert. Bovendien is deze regel van praktisch nut: een greep uit de realiteit ter illustratie.

Op de boord van het trottoir, wachtend op een tram of bus, overkomt het me herhaaldelijk, dat ik plots bij de arm genomen en naar de overkant van de straat word getrokken, zonder dat ik zelfs maar de stem van de ‘behulpzame’ onbekende  te horen krijg … Heb je dan al tegenspartelend uitgelegd, dat je niet wilde oversteken, maar alleen op de tram wacht, dan gebeurt het ook nog dat men zó de kluts kwijt is, dat men je midden op de rijweg laat staan, al of niet met een gemompelde verontschuldiging. Je kunt dan maar zien hoe je weer veilig het trottoir bereikt …

Vraag dus liever: ‘Kan ik U misschien even helpen bij het oversteken?’ Bij een bevestigend antwoord biedt U dan uw arm aan: ‘Neemt u mijn arm maar’ en steekt samen over… Verwittig bij het af- en opstappen van het trottoir.

Print Friendly
Dit bericht is geplaatst in Educatief, Niet zo... maar zo, Prikbord. Bookmark de permalink.