Niet zo… maar zo 18: Slotwoord

Lees voor met webReader

Zo bent u aan het einde van deze ‘kleine wenken’, hoe onvolledig ze ook waren.

Voelt u zich in de toekomst bij een toevallige ontmoeting met iemand uit ‘de wereld van de blinden’ iets minder onwennig of onzeker, dan is het doel van dit boekje bereikt. Want weet u, ‘de wereld van de blinden’ bestaat in feite niet! Zij leven in uw wereld… in onze wereld. Ook al beleven ze die enigszins anders; met hun middelen en mogelijkheden die nog veel groter zijn dan meestal verondersteld wordt.

Misschien nog dit… Soms hoort men wel eens ‘Ik heb een keer geprobeerd een blinde te helpen… ik werd gewoon afgesnauwd… nu nooit meer!’ Zoiets kan jammer genoeg inderdaad gebeuren. Visueel gehandicapten zijn mensen zoals anderen; dus met eigenschappen en ook gebreken, net als alle andere. Bent u nooit door validen die u vriendelijk benaderde, tactloos of brutaal behandeld? De erkentelijkheid waarmee de overgrote meerderheid van de visueel gehandicapten uw gepaste hulp zal aanvaarden en waarderen, zal zulke ongelukkige uitzondering ruimschoots laten vergeten…

Het allerbelangrijkste is onzichtbaar voor de ogen; men moet zoeken met zijn hart.’ (Antoine de Saint Exupéry)

Print Friendly
Dit bericht is geplaatst in Educatief, Niet zo... maar zo. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *