Veel actiever dankzij een blindengeleidehond

Lees voor met webReader

Woensdag 26 april is het Internationale dag van de blindengeleidehond.
Het moment om blindengeleidehonden in de kijker te plaatsen maar honden kunnen tot op heden nog steeds niet praten. Daarom gingen we op bezoek bij Steven om te horen hoe blindengeleidehond Oskar zijn leven veranderde.

Blindengeleidehond Oskar

Oskar, een lichtbruine golden retriever, startte zijn opleiding eind 2015. Halverwege 2016 werd hij toegewezen aan zijn baasje. Sinds 1 september 2016 is Oskar aan het werk als blindengeleidehond.

Oskar ligt aan de voeten van zijn baasjeSteven Vandaele, een prille 40-tiger, woont op de grens van Oost- en West-Vlaanderen. Steven werd slechtziend in 1997 na het werken bij een chemisch bedrijf. Tevens moest hij een dubbele longtransplantatie ondergaan in 2004 & 2007 met als gevolg dat zijn zicht veel minder is geworden. Oskar is zijn 1e blindengeleidehond. Hier zijn verhaal.

Oscar met zijn baasje Steven

Mijn zicht werd minder en minder

“De gebeurtenis van 1997 had serieuze gevolgen voor me. Plots had ik maar 15% zicht meer over waardoor ik officieel als blind beschouwd werd en niet als slechtziend (>  20% zicht). Nadat ik hersteld was van mijn longtransplantatie in 2007, ben ik alleen gaan wonen. Dit in de buurt van mijn ouders die zo voor de goede ondersteuning kunnen zorgen. Na het overlijden van onze huishond Arca en een reportage op de regionale tv AVS, over een meisje uit de buurt die haar blindengeleidehond kreeg, gaf dit de doorslag. In mijn zoektocht naar oplossingen voor mijn visuele beperking, kwam ik terecht bij de sociale dienst van Vrienden der Blinden. Het resultaat is dat Oskar nu al een half jaar mijn metgezel is!”

Geen problemen op het werk

“Ik werk 22u per week als secretariaatsmedewerker in een huisartsenpraktijk van 3 artsen in Zulte. Daar begrepen ze al vlug de rol van Oskar.  Ze hebben er geen probleem mee om de hond met rust te laten als hij zijn werk aan het doen is en geregeld (wanneer het mogelijk is) neem ik de beugel wel eens af zodat hij ‘hond’ kan zijn. Ook de vriendenkring reageerde positief. Enkele vrienden hebben zelf een hond, dus ze weten ook wel ongeveer wat kan en mag.”

Hoe is uw leven veranderd sinds U een blindengeleidehond hebt?

Mijn vrienden merkten dat mijn zicht minder en minder werd en dat ik mij meer en meer opsloot vanwege de schrik om op straat te komen. Sinds de komst van Oskar, ben ik terug veel actiever. Dagelijks een wandeling maken met de hond is prettig (zeker bij mooi weer) en op die manier kan ik terug de kleine boodschappen (bakker, beenhouwer,…) zelf doen wat ik vroeger uit angst en onzekerheid achterwege liet.

Het is fantastisch dat Vrienden der Blinden zich inzet om mensen met een visuele beperking hun zelfstandigheid terug te geven. Wat is er mooier om dit te kunnen doen via hun passie voor honden en die positieve lucht breng je dan mee naar huis!

Print Friendly, PDF & Email
Dit bericht is geplaatst in Prikbord. Bookmark de permalink.